logo

A- A A+

Voortgang MKS Proeftuinen: uitdagingen

infographic proeftuinenHet Medische Kindzorgsysteem wordt momenteel in proeftuinen aan de praktijk getoetst. Vanuit ziekenhuizen met kindzorgorganisaties en het netwerk buiten het ziekenhuis én kind & gezin wordt letterlijk proefgedraaid met het MKS. Verwijsboom, hulpbehoeftescan, zorgplan en beslisboom worden toegepast bij zieke kinderen (en de gezinnen) die thuis zorg nodig hebben.

Het doel is om uit de praktijk te leren of er knelpunten zijn of juist goede voorbeelden die gebruikt kunnen worden om de voorwaarden op te stellen voor landelijke implementatie. Wat is nu de stand van zaken?

Startfoto

De MKS Proeftuinen zijn vanuit ziekenhuizen van start gegaan. Ze hebben met één of meerdere casussen het proces van opname tot ontslag in beeld gebracht. Omdat het MKS nog nieuw is, valt uit deze beschrijving van zorgpaden per ziekenhuis in de regio goed op te maken wat er moet gebeuren om met het MKS aan de slag te gaan. De startfoto’s hebben geleid tot een uitvoeringsplan waarin de onderwerpen informatievoorziening, ICT, communicatie, scholing en netwerkontwikkeling aan de orde kwamen.

In deze fase zijn de regionale verschillen tussen MKS Proeftuinen al in beeld gekomen, net zoals de verschillen tussen de netwerken bij academische of een perifere ziekenhuizen. Wie moet er allemaal worden geïnformeerd en hoe moet dat worden aangepakt? Voor kinderartsen en verpleegkundigen in het ziekenhuis is het MKS vaak nog nieuw. Het betekent dat scholing en informatievoorziening aandacht vragen. Het daadwerkelijk op een andere manier gaan werken met kind & gezin vraagt expertise. Nut en noodzaak wordt wel ingezien, maar dan aan de slag aan vraagt om een andere manier van werken met kind & gezin. Dat kost allemaal tijd.

Hoe ver?

De afgelopen periode hebben verpleegkundigen van verschillende ziekenhuizen trainingen of scholingen gevolgd. Het Amalia kinderziekenhuis verzorgde een thema-avond over ziekenhuis verplaatste zorg en de ziekenhuizen MUMC en Zuyderland bundelden hun krachten om een gezamenlijke middag te organiseren met een trainer vanuit de V&VN.

De MKS wordt nu in de praktijk gebracht. Er komen vragen op als ‘hoe neem ik de hulpbehoeftescan af?’ en ‘wie kent dit gezin goed om het gesprek aan te gaan?’. De hulpbehoeftescan wordt nog niet gezien als verlengstuk van de anamnese. En de opnames zijn vaak kortdurend, waardoor het noodzakelijk is in korte tijd kind & gezin goed te leren kennen om hun zorgbehoefte in beeld te brengen.

Ouders

De eerste resultaten bij ouders zijn positief. Ouders vinden een warme overdracht in het ziekenhuis fijn en ze zijn er zelf bij betrokken. Het feit dat de verbinding met onderwijs en jeugdgezondheidszorg in het ziekenhuis al aan de orde komt, wordt ook erg gewaardeerd.

De regie neerleggen bij de ouders, is een uitdaging. Iedereen vindt dit heel vanzelfsprekend, maar bij een multidisciplinair overleg zijn ouders er vaak toch niet bij. De ouders zelf laten kiezen voor hun zorgorganisatie is een mooie ambitie, maar de keuze is er niet altijd. Er moet ook goede informatie over zorgverlenende organisaties worden gegeven.

Susan Osterop die vanuit het MKS Programmabureau de proeftuinen begeleidt en ondersteunt: ‘Ik vond het vreemd om van ouders te horen dat ze na twee weken van organisatie moesten switchen. Gewoon, omdat moeder wilde gaan werken en de organisatie geen blokzorg kon bieden. Zoiets is van tevoren echt wel in te schatten zodat een onnodige overstap kan worden voorkomen. Het MKS vraagt om heel goede ketensamenwerking. Dat is echt nog wel een uitdaging.’

Ze ziet dat er nog best wat moet gebeuren: ‘Alles wat nieuw is, levert knelpunten op. Probeer maar eens iedereen met de neuzen één kant op te krijgen. Dat is best ingewikkeld.’

 

Partners MKS programma

vvn     kz    nvk logo   pal    VASCA logo def    BINKZ
 

 

Copyright © MKSprogramma.